پنجشنبه، ۲۹ مرداد ۱۴۰۵

پوست چرب به پوستی گفته میشود که سبوم (Sebum؛ چربی طبیعی تولیدشده توسط غدد سباسه) بیشتری تولید میکند. هدف روتین پوست چرب این نیست که چربی پوست را کاملاً از بین ببریم؛ بلکه باید چربی اضافی را کنترل کنیم، سد پوستی را حفظ کنیم و احتمال انسداد منافذ و ایجاد آکنه را کاهش دهیم.
صبح صورت را با یک شوینده ملایم مخصوص پوست چرب یا مستعد آکنه بشویید.
شوینده نباید باعث شود بعد از شستوشو احساس کشیدگی، سوزش یا خشکی شدید داشته باشید.
نکته: شستن مکرر صورت برای از بین بردن چربی، لزوماً بهتر نیست و میتواند باعث تحریک پوست شود.
اگر مشکل خاصی ندارید، استفاده از سرم ضروری نیست.
اما برای پوست چرب، ترکیباتی مانند نیاسینامید (Niacinamide) میتوانند گزینه مناسبی باشند. نیاسینامید نوعی فرم ویتامین B3 است که در محصولات مراقبت از پوست برای کمک به تقویت سد پوستی و بهبود برخی ویژگیهای پوست استفاده میشود.
اگر پوستتان حساس است، بهتر است از محصولات با ترکیبات کمتر و سادهتر شروع کنید.
پوست چرب هم به مرطوبکننده نیاز دارد.
یک مرطوبکننده سبک با بافت ژلی یا لوسیونی انتخاب کنید که برای پوست شما سنگین نباشد.
ترکیباتی مانند:
گلیسیرین
سرامیدها
پانتنول
هیالورونیک اسید
میتوانند در یک مرطوبکننده مناسب وجود داشته باشند.
عبارت Non-comedogenic (غیرکومدونزا) نیز میتواند هنگام انتخاب محصول مفید باشد؛ البته این عبارت به تنهایی تضمین نمیکند که محصول برای همه افراد مناسب باشد.
آخرین مرحله روتین صبح:
ضدآفتاب Broad-spectrum با SPF 30 یا بالاتر
است.
برای پوست چرب معمولاً ضدآفتابهای سبک، فلوئیدی یا ژلی احساس راحتتری ایجاد میکنند.
ضدآفتاب علاوه بر محافظت در برابر UV، برای افرادی که جای جوش و لک پس از التهاب دارند نیز اهمیت زیادی دارد.
اگر در طول روز ضدآفتاب یا آرایش داشتهاید، شب پوست را بهخوبی پاک کنید و سپس با شوینده ملایم بشویید.
اگر آرایش سنگین دارید، میتوانید ابتدا از پاککننده آرایش مناسب استفاده کنید و سپس شوینده بزنید.
اینجا بر اساس مشکل پوست میتوان یک ماده فعال انتخاب کرد.
اسید سالیسیلیک (Salicylic Acid)
این ماده یک BHA (بتا هیدروکسی اسید) است و میتواند به کاهش تجمع سلولهای مرده و انسداد فولیکول کمک کند.
رتینوئیدهای موضعی مانند آداپالن
میتوانند با تنظیم فرایند کراتینیزاسیون و جلوگیری از ایجاد کومدونها به درمان آکنه کمک کنند.
بنزوئیل پراکسید (Benzoyl Peroxide)
یکی از ترکیبات مؤثر شناختهشده برای آکنه التهابی است.
البته لازم نیست همه این مواد را همزمان استفاده کنید.
در پایان، مرطوبکننده سبک خود را استفاده کنید.
حتی اگر بعد از مصرف ماده فعال احساس خشکی ندارید، حفظ سد پوستی همچنان اهمیت دارد.
اگر بخواهیم یک روتین کمریسک و کاربردی داشته باشیم:
شوینده ملایم → مرطوبکننده سبک → ضدآفتاب SPF 30+
پاکسازی → ماده فعال مناسب در صورت نیاز → مرطوبکننده
این روتین برای بسیاری از افراد از یک برنامه شلوغ با ۷ یا ۸ محصول منطقیتر است.
احساس «تمیزی و خشکی زیاد» بعد از شستوشو الزاماً نشانه عملکرد بهتر محصول نیست.
چرب بودن پوست به معنی بینیازی از مرطوبکننده نیست.
مثلاً ترکیب همزمان اسید سالیسیلیک، AHA، اسکراب و رتینوئید میتواند پوست را تحریک کند.
پوست چرب هم به محافظت در برابر UV نیاز دارد.
دستکاری جوش میتواند التهاب را بیشتر کند و احتمال PIH (لک پس از التهاب) و اسکار را افزایش دهد.
در این حالت روتین باید بر اساس نوع آکنه تنظیم شود، نه صرفاً میزان چربی پوست.
راهنمای آکادمی آمریکایی پوست، ترکیباتی مانند بنزوئیل پراکسید، رتینوئیدهای موضعی، اسید سالیسیلیک و آزلائیک اسید را در میان درمانهای مؤثر آکنه قرار میدهد.
اگر جوشها عمیق، دردناک یا ندولوکیستیک هستند، یا جای زخم ایجاد میکنند، بهتر است درمان توسط متخصص پوست تعیین شود.